Upuzun bir kumsal boyunca yanında tanrı ile yürüyormuş.

Onlar yürürken tam karşılarındaki gökyüzünden de

bir film şeridi gibi adamın hayatından sahneler geçiyormuş.

Kumsal adamın hayat yolu imiş sanki...

Adam kumda iki çift ayak izi kaldığında dikkat etmiş...

Bir çifti kendisinin bir çifti tanrının.

Hayatının son sahnesi de gökyüzünden geçtikten sonra adam,

kumdaki ayak izlerine boydan boya bir daha bakmış

ve birden bir şey dikkatini çekmiş.

Hayat yolunun pek çok bölümünde kumda sadece bir çift

ayak izi görülüyormuş ve adam dehşet içinde fark etmiş ki,

ayak izleri, teke, hayatının en kötü, en acı anlarında iniyor.

Bu keşfi onu fena halde rahatsız etmiş

ve Tanrıya sormaya karar vermiş.

Tanrım... Eğer sana inanırsam senin yolundan gidersem

her zaman yanımda olacağını, her zaman

yanı başımda yürüyeceğini söylemiştin...

Oysa, hayat yoluma bakıyorum. En zorlu en kötü, en acılı

anlarımda sadece bir çift ayak izi görüyorum kumda...

Anlayamıyorum Tanrım, anlayamıyorum....

Hayatın kolay günlerinde yanımda yürüyorsun da

sana en muhtaç olduğum anlarda beni niye terk ediyorsun?

Tanrı gülümseyerek cevap vermiş: Sevgili, çok sevgili

evladım.... Ben seni çok sevdim ve hiç terk etmedim.

Hayat yolundaki o zorlu sınav günlerinde yani en acılı

en kötü anlarında kumda hep bir çift ayak izi gördün.

Dikkat et! Ayak izleri teke indiğinde derinleşiyor.

Çünkü, o sıralar ben,

seni kucağımda taşıyordum...

Yorumlar (0)

Yorumları RSS ile takip edin