Doktorlar bacaklarını incelemişler,ama Glenn’nin kalbini dikkate almamışlardı. O doktora kulak asmadı ve yürümeye çalıştı. Yatakta yata yata zayıf kalan kıpkırmızı bacakları yara içindeydi. Glenn,’Gelecek hafta,yataktan kalkacağım ve yürüyeceğim’ dedi. Bunu başardı.

Annesi perdeyi açtığında Glen’in bahçedeki eski tırmığa nasıl ulaştığını camdan izlediğini anlatıyordu. Her birini bir elinde tutarak çarpılmış bacaklarına hareket kazandırmıştı. Her bir adımda acıyı yaşayarak, yavaş yavaş yürümeye başladı. Önce hızlı hızlı yürümeye başladı,pek zaman geçmeden de koşmaya. Koşmaya başladıktan sonra daha kararlı biri olup çıkmıştı.

‘Hep yürüyeceğime inandım ve başardım. Şimdi de herkesten daha hızlı koşacağıma inanıyorum.’ Bunu da başardı.

1934 yılında 4.06’yla dünya rekorunu kırarak maratonda da kendini ispat etmişti. Madison Sguare Garden’da yüzyılın en başarılı atleti olarak onurlandırılmıştı.

Yorumlar (0)

Yorumları RSS ile takip edin